ای شیخ

ای شیخ که هست دایم ازنخوت تو

در طعنه ی  آلایش  من  عصمت تو

گر  عفو خدا   کم بود  از  طاعت تو

دوزخ  ز من و بهشت  از  حضرت تو

محتشم کاشانی

صبوری و آرزو

هر که صبوری کند به آرزوی خویش برسد 

حضرت

محمد

صلی الله علیه وآله وسلم

 ص 573 نهج الفصاحه

سوخته خرمن

ای بخت مراسوخته خرمن کردی

بی جرم دوپای من  درآهن کردی

درجمله مرا  به کام دشمن  کردی

با سگ نکنن دآنچه توبا من کردی

مسعود سعدسلمان

من می زده دوشم

بیم است  که سودایت  دیوانه کند  مارا

در شهر  به  بدنامی   افسانه کند  مارا

بهر تو  ز عقل و دین   بیگانه شدم  آری

ترسم که غمت  از جان  بیگانه کن  مارا

در هجر چنان گشتم  ناچیز که گر خواهد

زلفت  به سر  یک مو  در شانه کند  مارا

زان  سلسله گیسو    منشور   نجاتم ده

زان پیش  که  زنجیرت   دیوانه کند   مارا

زینگونه   ضعیف  ارمن   در زلف تو   آویزم 

 مشاطه  به جای مو   درشانه  کند  مارا

من می زده  دوشم   شاید که   خیال تو

امروز  به  یک ساغر   مستانه  کند  مارا

چون شمع بتان گشتی پیش آی که تا خسرو

بر  آتش  روی  تو     پروانه  کند    ما را

 امیرخسرو دهلوی

هزار فرسخ راه

آن رند  که در  عالم دل  آگاه است

از دامن او  دست فلک  کوتاه است

ای آنکه به دل تورا غم جانکاه است

از ما  تا تو   هزار  فرسخ   راه است

رضی الدین آرتیمانی