هیچکس
مادام که زبان خویش را حفظ نکند
ازگناه درامان نیست
حضرت
امام محمد باقر علیه السلام
چون بلبل مست راه دربستان یافت
روی گل و جام باده را خندان یافت
آمد به زبان حال در گوشم گفت
دریاب که عمر رفته را نتوان یافت
حکیم
عمر خیام
مهر حیدری
ای زمهرحیدرم هرلحظه دردل صدصفاست
از پی حیدر حسن ما را امام و رهنماست
همچه کلب افتاده ام بر خاک درگاه حسن
خاک نعلین حسین اندر دوچشمم توتیاست
عابدین تاج سر و باقر دو چشم روشن است
دین جعفربرحق است ومذهب موسی رواست
ای موالی وصف سلطان خراسان را شنو
ذره ای از خاک قبرش دردمندان را دواست
پیشوای مومنان است ای مسلمانان تقی
گرتقی رادوست دارم درهمه مذهب رواست
عسگری نور دو چشم عالم و آدم بود
همچه مهدی یک سپه سالاردرمیدان کجاست
قلعه خیبر گرفته آن شهنشاه عرب
زآنکه دربازوی حیدر نامه ای از لافتی است
شاعران از بهر سیم و زر سخنها گفته اند
احمد جامی غلام خاص شاه اولیاست
حضرت احمد جامی
متوفی 536
ای آنکه تراست عار از دیدن من
مهرت باشد بجای جان در تن من
آن دست نگاربسته خواهم که زنی
با خون هزار کشته در گردن من
حضرت
سلطان السالکین
شیخ
ابوسعید ابوالخیر
ازحضرت پیامبر اسلام
حضرت محمدصلی الله علیه وآله وسلم
مروی است که فرمود :
یا علی
ان القوم سیفتنون بعدی باموالهم
و یومنون بدینهم علی ربهم
ویتمنون رحمنه ،ویامنون سطوته ویستحلون حرامه
بالشبهات الکاذبه والاهواء الساهیه ،
فیستحلون الخمربالنبیذ
والسحت بالهبه
والرباء بالبیع .
ای علی
مردم پس ازمن به اموالشان امتحان شوند ،
وبه دینشان بر پروردگارشان منت گذارند
وآرزوی رحمت خدا نمایند
و ایمن ازهیبت او هستند
وحرام خدا را به شبهات دروغین
و هواهای فراموشی آورنده
حلال می نمایند
پس شراب را به شبهه نبیذ
حرام را به شبهه هدیه
و ربا را به شبهه بیع
حلال می کنند.