آن مرد ختایی

مسکین دلم ازخلق وفایی می جست

گمره  شده بود  رهنمایی   می جست

ماننده ی   آن مرد   ختایی  که   به بلخ

بر گرد   چراغ و   آشنایی    می جست

افضل الدین بدیل بن علی خاقانی شروانی

متخلص به

خاقانی

دنیا

دنیا که دلت زحسرت او زار است

سرتاسر او تمام،محنت زار است

بالله  که  دولتش  نیرزد  به  جوی

تالله که نام بردنش هم  عار است

حضرت بهاء الدین محمد بن حسین عاملی

معروف به

شیخ بهائی

ای دل ابله

از عشق   که کرد  ای  دل ابله  توبه

تا من  کنم   از وصال    آن  مه   توبه

شب تیره وباده روشن ومجلس خاص

من  عاشق و   او حاضر و   آنگه  توبه

یمین سبط اصفهانی

لبی زیر لبی

آزار  کسان  طلب مکن    بی سببی

هان    تا  نکند   یار     لبی  زیر  لبی

چندین چه کنی تکیه برآن نان وجمال

کاو نیست شود یا به تبی یا به شبی

صدر خجندی

نادره رسم عالم عشق

بی   کفر     به    پایگاه   ایمان     نرسی

بی   جان  دادن  به  وصل  جانان   نرسی

بس نادره رسمی است که درعالم عشق

چون  درد   رها  کنی   به  درمان   نرسی

شیخ اوحد کرمانی