ای عشق،تو

ای عشق،تو راحت دل وجان بودی

درپیش تو هر مشکلی  آسان بودی 

می خواندندت کفر و تو ایمان بودی

می گفتند  درد و   تو  درمان  بودی

نشاط اصفهانی

ما را هوس عشق تو

بنیاد   دل  من    غم  تو   ویران  کرد

ما را  هوس عشق تو  سرگردان کرد

زانجا  که توئی  مگر که لطفی بکنی

پیداست که زاینجا که منم چتوان کرد

اوحدی

آن جام طرب شکار ، دیوانه شدم بیار

آن  جام طرب  شکار  بر دستم نه

وان  ساغر چون نگار  بر دستم نه

آن می که چو زنجیر به پیچدبرخود

دیوانه  شدم   بیار ، بر  دستم  نه

کمال الدین اسماعیل

فقیرم ، نی فقیری

منم  فانی و   غرقه   در ثبوتی

بدریا های       حی   لا یموتی

مگر من  یوسفم در قعر چاهی

مگر من  یونسم  دربطن حوتی

وجود   ظاهرم    تا  چند  بینی

که اطلسهاست اندربرگ توتی

فقیرم من  ولیکن  نی  فقیری

که گردد دربدر  درعشق لوتی

زبهر   قهر  جان   لوت   خوارم

بمالیده    چو   جلادان   بروتی

بغیرعشق  شمس الدین تبریز

نیرزد    پیش   بنده   تره توتی

حضرت

مولانا جلال الدین محمد بلخی

معروف به

مولوی

درکدام آیینه

زعشقش سوزدرهرسینه بینم

غمش را گنج  هر گنجینه  بینم

همه     آیینه    اویند     دلکش

ندانم   در  کدام    آیینه    بینم

حضرت

حاج ملاهادی سبزواری